Mijn leven met chronische Lyme

Gastenboek

Bedankt voor het bezoeken van onze website.

We hopen dat je een berichtje achter wil laten in ons gastenboek.

Als je in contact met ons wil komen kun je ons mailen of een bericht sturen via de contactpagina.

Alvast bedankt voor de moeite.

Lieve groeten,
Dennis en Monique

 

Schrijf hier een bericht voor Dennis en Monique

 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.
69 entries.
Mar Mar schreef op 1 september 2016 om 08:13:
Ach wat is het toch een drama met alle tegenslagen.
Ja wanneer houdt het op? Daar is helaas geen antwoord op.

Het is een rouwproces waar jullie doorheen moeten in allerlei vormen.
Zowel van het verlies van Monique haar gezondheid als van jullie hondenkind.
Laat het een tijdje toe maar laat het niet overheersen. Misschien ook een begeleiding hierin? Een goed gesprek kan zoveel betekenen.
Ik heb in juli ook afscheid moeten nemen van onze lieve trouwe hond, en heb nu pas alle leuke herinneringen opgeschreven die ik met haar heb meegemaakt.
Een soort hondendagboek. Ik mocht alleen van mezelf de leuke dingen opschrijven.
Ik kreeg er een grote glimlach door.
Maar dat kan pas na een rouwperiode.
De één heeft daar langere tijd voor nodig dan de ander.
Ja rouwen is hard werken! Het kost enorm veel energie.
En vooral als je Lyme hebt.
Ik merk ook aan mezelf dat stress en Lyme niet goed samen gaan.

Heel veel sterkte jullie beiden want ook voor jou Dennis is het zwaar!
Voor jou daarom ook heel veel kracht toegewenst.
En voor Monique beterschap want die tijd komt ook, al duurt het lang. Maar er komt een tijd dat je de lichtpuntjes weer ziet!!!

Mar
Lesley Lesley schreef op 5 augustus 2016 om 08:10:
Heel veel sterkte lieverds! Dikke kus van mij!
Mar Mar schreef op 4 augustus 2016 om 10:54:
Dennis en Monique
ik lees dat jullie afscheid moeten nemen van je trouwe hondenkind en huisgenootje Chenna.
Heel veel sterkte ik leef mee, want mijn man en ik hebben een klein maand geleden hetzelfde moeten doen.
Onze trouwste vriendinnetje ook laten inslapen. Maar omdat ze te oud te moe en gewoon op was. (13 jaar)
Ook al moeten jullie dit nu onder andere omstandigheden doen, toch hebben jullie er alles aan gedaan, en dit is het grootste offer wat jullie uit liefde doen voor haar.
Ondanks het verdriet geeft het jullie troost, misschien pas na verloop van tijd.

Sterkte
Mar
Aagtje Aagtje schreef op 3 augustus 2016 om 22:11:
Heel veel sterkte voor jullie als gezin om het verlies van jullie kind op vier pootjes. Weet zo goed hoe het voelt om afscheid van je kanjer te moeten nemen omdat het echt niet meer gaat. Je doet het dan uit liefde maar het gemis is zo groot. Ze heeft een geweldige tijd bij jullie mogen beleven. En had geen betere baasjes kunnen krijgen. Wat kon ze heerlijk bij je liggen in haar slaapzak of onder het dekbed. Ze kwam in heel warm nest. Uit liefde hebben jullie haar laten gaan omdat er in haar bolletje teveel schade was door de epilepsie. Voel met jullie mee in het grote verdriet en gemis. Geen leuke foto's meer op de app...... Ook ik zal haar missen.
Liefs Aagtje
Lesley Lesley schreef op 19 juli 2016 om 09:05:
Hoi lieverds, ik lees mee, maar weet vaak niet de juiste woorden te vinden. Wat een zware dagen hebben jullie vaak en wat doet het pijn om dat te lezen... Hopelijk zijn de verbouwingen nu klaar en de tuinen netjes zodat jullie ook wat rust krijgen. Denk aan jullie. Veel liefs van ons uit Goirle! X
René en Joke René en Joke schreef op 3 juli 2016 om 20:06:
Lieve mensen,
al een tijdje niets van ons gehoord; bewust gedaan. René zat de laatste maanden niet goed in z'n vel en wilde jullie daar niet mee lastig vallen. Gelukkig gaat het een stuk beter maar soms komen herinneringen van zijn jeugd onverwacht weer boven drijven. Maar geen zorgen het hoort erbij als je het een en ander moet verwerken.

We volgen jullie wel op de blog en zijn volledig op de hoogte.

Wij vinden het ook heel bijzonder dat jullie drieën gesproken hebben over een mogelijke euthanasie van Monique.

Natuurlijk hopen wij dat het nooit gebeurd maar het bespreekbaar maken, wauw we zijn diep onder de indruk.

Deze zomer willen wij graag even langskomen als het jullie uitkomt natuurlijk. Wij zullen dat ruim van te voren bekend maken.

Wij zijn blij dat het goed gaat met Chenna. Het is een zorg minder als het prinsesje stabiel is.

En Dennis wij hadden je al gefeliciteerd met je diploma maar een diepe buiging voor je. In al de stress ook dat nog kunnen; respect man!!!

Hoe gaat het met Davy? Slaat de behandeling goed aan? Wij hopen dat er ook een oplossing wordt gevonden voor zijn probleem.

We zijn deze week een weekje in Landal Greenpark in Enter om even lekker bij te komen. Maandag gaan we helaas weer terug. Niet erg mooi weer gehad maar hebben toch voldoende kunnen ontspannen.

Voel liefs van ons. René en Joke
Aagtje Aagtje schreef op 25 juni 2016 om 19:27:
Wat vind ik geweldig moedig dat jullie het gesprek met zijn drietjes aan zijn gegaan.
Ik hoop dat het nooit hoeft te gebeuren maar als de tijd wel daar zou zijn hebben jullie mijn diep respect. Al moet ik er niet denken dat we je moeten missen.......
Liefs Big sis
gerine gerine schreef op 1 juni 2016 om 13:48:
Wat zijn jullie onvoorstelbaar moedig, heb met veel bewondering jullie strijd gelezen, en ook met huivering en veel herkenning. Ik wil heel graag met jullie gaan meeleven en gaan blijven mee lezen. Lieve Monique probeer door te blijven vechten, je bent zo belangrijk!! En je wordt echt gezien!! Geef alsjeblieft niet op Monique. Heel veel sterkte en moed om door te gaan toegewenst.
Mar Mar schreef op 28 mei 2016 om 17:01:
Oh wat is dit een verschrikking voor jullie!
Ik leef heel erg met jullie mee. Niet te geloven dat dit jullie weer moet overkomen.
Hondenliefhebbers begrijpen jullie angst en zorgen voor Chenna.
Heel veel sterkte en laten we hopen dat dit met de juiste medicatie snel overgaat.
Ik dacht ook al ohhh dit is slecht voor haar zoveel aanvallen. Goed dat jullie zelf het initiatief hebben genomen om te stoppen met de medicatie.
Jullie hebben tenslotte al genoeg meegemaakt dat de artsen het ook weleens fout kunnen hebben. TRIEST om dit toch weer te constateren!
Zelf blijven nadenken en zelf soms tegen de medische richtlijnen ingaan. Helaas....het moet! Ieder mens is anders en ook ieder dier. Je hoeft niet altijd volgens de boekjes te werk te gaan, blijkt hier ook weer eens.

Mar
Mar Mar schreef op 26 mei 2016 om 07:50:
ACH wat lees ik nou?
Wat een nare ervaring toch weer!
Dit is niet te geloven, ik begrijp jullie verdriet om Chenna.
En weer steeds beslissingen te moeten nemen.
Wij hebben ook een hond, hoewel ze nog erg gezond is, is ze wel al 14 jaar, dus ik weet ook dat er een tijd komt waarin ze niet meer gezond door het leven zal gaan. En dat vooruitzicht doet me al verdriet. Ook wij zullen dan beslissingen moeten nemen.
Dus al helemaal als je zoals jullie nu de ziekte van Chenna ook nog erbij hebt.
Medicatie heeft even tijd nodig, maar kunnen de epileptische aanvallen wel voorkómen als je maar de juiste hebt.
Ook in dit geval is het zo dat elke hond weer anders is, en ook anders reageert. Net als bij mensen met de ziekte van Lyme!
Maar even zoeken naar het juiste medicijn! Ik heb vaker gehoord dat de honden dan hun verdere leven klachtenvrij kunnen zijn. (Van nabij meegemaakt!)
Sterkte ermee!!!

Mar
Mar Mar schreef op 19 mei 2016 om 08:31:
Ik lees over de HYPERACUSIS.
Ikzelf heb dit overgehouden aan de lyme. Ik gebruik zelf oordopjes van was. Die helpen me goed om harde of onverwachtse geluiden te filteren. Maar zoals zoveel dingen is dit persoonsgebonden.
Er staat een artikel over een koptelefoon die geluiden kan filteren op de site van lisanneleeft.nl
Misschien een tip?
Ook de berichten van lezers onder haar verhaal staan misschien interessante dingen in. Het is zo jammer dat het plezier van jullie nieuwe huis weggenomen wordt door ongevingsgeluiden.
Vandaar dat ik hierop reageer.

Sterkte en probeer toch te genieten, in de winter zal het beter gaan, want de zomer staat bekent om de vele geluiden .
Ik zoek ook graag de stilte op. We zijn vaak op een stiltecamping te vinden. Die zijn er ook! Maar toch altijd mijn oordoppen mee!
Aagtje Aagtje schreef op 3 mei 2016 om 18:36:
Geef niet op Moontje, jullie hebben even dikke pech gehad de laatste tijd. Het is zo'n prachtig huis en mooie plek. Het heeft je al zoveel rust gegeven. Ik duim dat vanaf nu de rust weer keert en je weer kan genieten van alles om je heen. Liefs Aagtje
Jouw schatje Jouw schatje schreef op 29 april 2016 om 10:53:
Schatje,

Vandaag zijn we 13 jaar bij elkaar. 13 jaar waarvan ik nog niet eens 1 seconde had willen missen!!!

Je hebt een verschrikkelijk zwaar leven en ik hoop dat ik dat leven een beetje draaglijk voor je maak. Mijn doel in mijn leven is om daarvoor te zorgen.

Ik blijf het ontzettend knap vinden hoe jij met je ziekte omgaat en iedere keer weer knokt en worstelt om de dag door te komen. Het zijn iedere keer weer hele diepe dalen waar je uit moet zien te kruipen en dat is zo verschrikkelijk zwaar voor je 🙁 Vaak als je net uit een dal bent gekropen val je er weer in. Het is al heftig om dat te zien maar voor jou is het verschrikkelijk om te ondergaan.

Ik hou gruwelijk veel van je en zou mijn leven voor je geven als je daardoor zelf weer een beetje zou kunnen gaan leven.

Kussss kussss kussss
Lesley Lesley schreef op 26 april 2016 om 07:34:
Dikke, dikke knuffel voor jullie om deze dagen door te komen!
aagtje aagtje schreef op 12 maart 2016 om 15:52:
Mooie tekst. Ja zonder vrienden ben je niets dat geldt voor iedereen. Ben blij dat we iets voor jullie konden doen om de droom werkelijkheid te doen worden. Nu in rust en genieten van alles en iedereen om je heen. Het is je zo gegund!!!!!!
Mina Mina schreef op 6 maart 2016 om 12:30:
Lieve Monique en Dennis, net weer even bijgelezen op jullie blog. Van harte gefeliciteerd met jullie nieuwe huis! Het ziet er schitterend uit! Ik hoop dat jullie nu eerst tot rust kunnen komen en dan zullen genieten van dit fijne huis en mooi plekje. Zorg goed voor jullie zelf! Liefs en groetjes Mina
Sophia wolthuis Sophia wolthuis schreef op 3 maart 2016 om 19:29:
Wat ziet jullie nieuwe huis er al mooi uit. Wij hopen dat jullie na het harde werk de rust krijgen die jullie verdienen. Veel geluk samen.
Ria Biemans Ria Biemans schreef op 25 februari 2016 om 21:43:
Wat is jullie nieuwe huis prachtig geworden. En wat zijn jullie allemaal harde werkers.
Het resultaat is er echt naar. Hopelijk gaat Monique en jij Dennis en natuurlijk Davy vanaf volgende week echt tot rust komen.
Sterkte met de verhuizing. En jullie weten het.... De laatste lootjes, die wegen wel het zwaarst. En daarna is het volop van het huis en elkaar genieten.
Liefs Ria
Gina Gina schreef op 8 februari 2016 om 21:35:
Lieve Monique en Dennis, ben net begonnen met het lezen van jullie blog; wat een heftig begin van het nieuwe jaar! Gelukkig zitten jullie over een paar weekjes in je nieuwe huis waar je, hopelijk, een beetje bij kunt komen en waar je kunt genieten van elkaar en met elkaar...Wat heb ik een respect voor jullie zeg, met veel bewondering zal ik jullie verder volgen...Lieve groet, Gina.
Janneke Janneke schreef op 3 februari 2016 om 16:50:
Wat jullie als team bereiken is onvoorstelbaar. Vol bewondering lees ik jullie blog. Respect voor jullie allemaal!
Monique, weet dat jouw pijn wordt gezien en gevoeld, het is verschrikkelijk dat je niet mee kunt helpen, zoals je anders zou hebben gedaan.
Succes! Er wacht straks rust op jullie.